قالب دومی برای ماده تاریک

در نوع جدیدی از ماده‌ی تاریک، وجود برهمکنش‌هایی میان ذره‌های تاریک، آن را به شکل دیسک در می‌آورد. این قالب برای ماده تاریک، با قالب معمولی توپ‌مانند متفاوت است.

طبق پیشنهاد نظریه‌ی موجود کیهان شناختی، کهکشان ما، مانند دیگر کهکشان‌ها، میان توده‌ی متراکمی از ماده‌ی تاریک با شکلی توپ‌مانند قرار دارد. با این وجود، شکل‌های دیگری از ماده‌ی تاریک در این داربست پنهانِ گرانشی پنهان شده‌اند.  مقاله‌ی جدیدی در نشریه Physical Review Letter، وجود نوع جدیدی از ماده تاریک را پیش‌بینی کرده است. این نوع از ماده‌ی تاریک، دارای برهمکنش‌های قوی است که آن را به شکل یک جسم بزرگ به شکل دیسک در می‌آورد‌. احتمال دارد این دیسک سیاه با دیسک های مجاور از ماده‌ی معمولی در کهکشان‌هایی مانند راه شیری همپوشانی داشته باشد و یا به طور کامل خمیده شود.

J. Fan et al., Phys. Rev. Lett. (2013)

به طور معمول، در مدل‌های ماده‌ی تاریک، فرض بر این است، که ماده‌ی تاریک از یک نوعِ ماده تشکیل شده است. گزینه‌ی مورد توجه که هم اکنون وجود دارد، ماده‌ی سرد و نسبتاً سنگینی است که تنها به طور ضعیف با دیگر ماده‌ها (که شامل خود این ماده هم می‌شود) بر همکنش می‌کند. این نوع از ماده‌ی تاریک، در توزیع سرعتی که برای ستاره‌ها در کهکشان‌ها دیده می‌شود نقش دارد، و نیز با داده‌هایی که از پس‌زمینه میکروموج کیهانی می‌آید در تطابق است. اما این پیروزی نمی‌تواند از سهم دیگر انواع ماده‌ی تاریک جلوگیری کند.

جی‌جی‌فن (JiJi Fan) و همکارانش از دانشگاه هاروارد، ذره‌های اضافی که به طور جزئی برهمکنش دارند را در مخلوط ماده‌ی تاریک کاوش کردند. آن‌ها تخمین زدند که بخش کوچکی از ماده تاریک (حدود 5 درصد)-مقداری که با ماده‌ی معمول باریونی قابل مقایسه است- بیشتر از این نوع ماده‌ی برهمکنشی تشکیل شده است. در مدل آن‌ها، وجود پروتون سنگین تاریک و الکترون سبک تاریک که در نوعی از برهمکنش تاریکِ الکترو مغناطیسی شرکت می‌کنند فرض شده است. فرایند‌های واکنشی مانند تابشِ ترمزی و پراکندگی کامپتون به اندازه‌ی کافی این امکان را به این بخش از ماده تاریک می‌دهد تا سرد شوند و به داخل دیسک فرو بپاشند. امکان آشکار‌سازی دیسک تاریک، از راه‌های گوناگون وجود دارد. به طور مثال، اثر‌های گرانشی آن‌ها ممکن است در کاوش‌های ستاره‌ایی در آینده نشان داده شود. همچنین در مشاهده‌های مربوط به پرتون‌های کیهانی این امکان وجود دارد که نشانه‌ایی از خودنابودی ذره‌های دیسک تاریک دیده شود.

منبع:

http://prl.aps.org/abstract/PRL/v110/i21/e211302

تله‌پورتیشن کوانتومی و روشی جدید برای رمزنگاری اطلاعات

بعد از اعلام رسمی انتقال اطلاعات در دوربری کوانتومی اطلاعات در مسافت ۱۵۰ کیلومتری آن‌هم در جو پرتلاطم جزایر قناری، حالا آن‌ها برای چالش جدی‌تری آماده می‌شوند که نقل و انتقال ذره‌ای بنیادین در فضاست.

هر چند مثل مجموعه استار ترک (پیشتازان فضا) نمی‌توان انسان‌ها را به این طریق منتقل کرد، اما نقل و انتقال اطلاعات به صورت رمز گذاری شده و غیر قابل دسترس به صورت کوانتومی امروز از همیشه نزدیک‌تر است.

بر اساس اطلاعات منتشر شده در مجله نیچر، آنتوان زیلینگر و همکارانش از موسسه اپتیک و اطلاعات کوانتومی در وین توانسته‌اند یک فوتون را در فاصله ۱۴۳ کیلومتری بین دو جزیره تنریف و لاپالما از مجمع‌الجزایر قناری دوربری کنند.

دوربری کوانتومی (کوانتوم تله‌پورتیشن) روشی است که در آن اطلاعات را بین دو نقطه بدون پیمودن فاصله بین آن دو نقطه جابجا می‌کنند. پیش از این یک تیم چینی گزارش کرده بود که توانسته دوربری کوانتومی یک فوتون را در فاصله ۹۰ کیلومتری انجام دهد.

در این اقدام تعدادی فوتون واقعا از نظر فیزیکی بین دو نقطه جابجا شده‌اند، اما این کار فقط با انجام درهم‌تنیدگی منابع انجام می‌شود. اطلاعات نشان می‌دهد که فوتون‌ها باید واقعا منتقل شده باشند، چون قطبیدگی و بقیه مشخصات فوتون‌ها منتقل شده‌اند، یعنی ذره دوربری شده ابتدا در یک مکان بوده و سپس در مکان دیگری پدید آمده آست.

 

پیوستگی کوانتومی

این اتفاق کاملا امکان‌پذیر است، زیرا فوتون‌ها در یک تجربه دوربری پیوند ناگسستنی با هم پیدا می‌کنند و هر چه برای یکی روی دهد، بدون در نظر گرفتن فاصله آن‌ها برای آن یکی هم روی خواهد داد. این چیزی است که اینشتین آن را کنش شبح‌وار فاصله می‌نامید. این اتفاق چیزی شبیه ارسال فکس است، با این تفاوت که در لحظه انتقال اطلاعات، اصل اطلاعات از بین می‌رود و کپی بدون تفاوتی از آن به وسیله پیچیدگی کوانتومی پدید می‌آید.

روش درهم‌تنیدگی انتخابی هم به ذره‌ای بستگی دارد که قرار است دوربری شود. برای مثال برای دوربری اتم‌های باردار باید از یون‌های درهم‌تنیده استفاده کنید؛ اما برای فوتون‌ها باید فوتون‌های قطبی شده را درهم‌تنیده کنید. روش‌های متفاوتی برای این درهم‌تنیدگی وجود دارد که با هر مطالعه جدید جزئیات بسیار زیاد و پیچیده به آن اضافه می‌شود. با این همه انجام این کار در فواصل طولانی بسیار مشکل است و هر گونه اغتشاش جوی می‌تواند در روند آن اخلال ایجاد کند.

زیلینگر و همکارانش هم اختلال‌های محیطی را از چالش‌های مهم بر سر راه تکنیک‌های حال حاضر دوربری می‌دانند. در آزمایش جزایر قناری زیلینگر و همکارانش از دو مسیر نوری، یکی کلاسیک و دیگری نوری استفاده کردند. هدف آن‌ها هم دوربری فوتون‌های قطبی شده بین دو نقطه بود که معمولا در آزمایش‌های انتقال اطلاعات با نام‌های آلیس و باب شناخته می‌شوند. مسیر کلاسیک می‌تواند دو فوتون را بین دو نقطه جابجا کند، یکی به آلیس و دیگری به باب که برای ایجاد در منبع درهم‌تنیده به کار می‌روند. اما مسیر کوانتومی به آلیس و باب اجازه می‌دهد که اطلاعات قطبش فوتون‌ها را با هم به اشتراک بگذارند. سپس در این فرآیند این فوتون‌ها جابجا می‌شوند. اما فایده این همه دردسر کوانتومی چیست؟

نقل و انتقال امن اطلاعات مهم‌ترین فایده این همه دردسر است. تیم تحقیقات این پروژه می‌گویند در آینده نقل وانتقال کوانتومی بین ماهواره و زمین انجام‌پذیر خواهد بود که امنیت بسیار بالایی دارد. در واقع پیمودن این فاصله بسیار سخت‌تر از طی کردن فاصله بین زمین و ماهواره‌هاست. تنها مشکل در این میان دقت بسیار بالایی است که کنترل سیستم‌های کوانتومی می‌طلبد. مثلا کنترل جابجایی‌های کوانتومی در یک کامپیوتر بسیار آسان‌تر از کنترل آن‌ها در فواصل طولانی با ذرات بزرگ‌تر است. زیلینگر می‌گوید: «برای اشیاء معمولی وماکروسکوپیک درهم‌تنیدگی بسیار پیچیده می‌شود و لحظه‌ای قطع ارتباط، آن را از بین می‌برد.» بنابراین چنین کاری برای ابعاد بزرگ به هیچ عنوان امکان‌پذیر نیست.

 برهم‌نهی کوانتومی

گربه شرودینگر مثالی از برهم‌نهی کوانتومی کوانتومی است که قابل انطباق بر دو اشعه نور است که به ترتیب می‌توانند به جای گربه مرده و گربه زنده در نظر گرفته شوند. این مثال اشاره می‌کند که یک گربه که در جعبه‌ای در بسته قرار دارد، تاوقتی جعبه بسته بماند، به صورت متناقضی می‌تواند در یک زمان هم زنده و هم مرده باشد. این نمودارها از روی آمار و ارقام به دست آمده در ورودی و خروجی این آزمایش به دست آمده است.

علم پرس

صداي زمين‌لرزه مهيب ژاپن را بشنويد!

دانشمندان اخيرا صداي شوم زمين‌لرزه ژاپن را منتشر كرده‌اند كه در 11 مارس اين كشور را با بحراني عظيم روبرو كرد.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجوويان ايران(ايسنا)، دانشمندان آزمايشگاه دريايي اقيانوس آرام در سياتل اخيرا صداي ضبط شده خارق‌العاده زمين‌لرزه 9 ريشتري ژاپن را كه لحظاتي پيش از توليد سونامي، مسير خود را در اقيانوس آرام طي مي كرده، منتشر كرده‌اند.

سيارکي با قدرت 15 بمب اتم از کنار مدار ماه عبور مي کند

به گزارش ايرنا و به نقل از ديلي تلگراف، اين سيارک که 2011 GP59 نام دارد ، جمعه شب از مسافتي دور به سياره ما چشمک مي زند.
ستاره شناسان رصد خانه "استرونوميکو دو مالورکا" Astronomico de Mallorca در اندلس واقع در اسپانيا براي اولين بار مشاهده کردند که اين سيارک در حال حرکت به سمت ما است.
از آن زمان به بعد، اين سيارک مورد توجه جامعه نجوم آماتوري قرار گرفته است.
GP59 تقريبا 50 متر طول دارد و به تصور ستاره شناسان ، زمان چرخش آن حدود هفت و نيم دقيقه طول خواهد کشيد.
اين باعث مي شود که درخشش اين جرم هر چهار دقيقه يا بيشتر تغيير کند.
اين سيارک جمعه شب درست در خارج از مدار ماه در فاصله 533 هزار کيلومتري عبور خواهد کرد.

با اين وجود جايي براي نگراني وجود ندارد.

http://www.irna.ir/NewsShow.aspx?NID=30342552

---

امیدوارم جدا جای نگرانی نباشه واگر نه  خطر بزرگی متوجه زمین میشه!

بخت بلند ناسا در استقرار موفقيت‌آميز بادبان خورشيدي

اولين بادبان خورشيدي ناسا كه تاكنون استقرار آن، عملياتي شكست‌خورده محسوب مي‌شد، با موفقيتي غيرمنتظره در مدار پايين زمين مستقر شد.

 پس از گذشت يك ماه از ناكامي نانوماهواره «NanoSail-D» در خروج از ماهواره مادر، خروج خود به خودي اين نانوماهواره از ماهواره «FASTSAT» طي هفته گذشته،‌ تعجب مهندسان مركز پرواز فضايي مارشال ناسا را برانگيخت.

بخت زماني با ناسا يار بود كه در 20 ژانويه، پس از يك شمارش معكوس سه روزه،‌ بادبان پليمري 9.5 متر مربعي فوق‌العاده نازك كه توسط نانوماهواره حمل مي‌شد، در فاصله 650 كيلومتري زمين برافراشته شد و براي 120 روز در اين مدار خواهد ماند.

نانوماهواره NanoSail-D يكي از شش نمونه محموله علمي فناوري ناسا در ماهواره FASTSAT بود كه در نوامبر 2010 به فضا پرتاب شد. خروج اول در ششم دسامبر انجام شد؛ اما NanoSail-D نتوانست از ماهواره مادر جدا شود.

اكنون پس از آزادسازي موفقيت‌آميز هفته گذشته، اين نانوماهواره مي‌تواند با موفقيت اهداف خود را دنبال كند.

ماه ژوئن گذشته ژاپن توانست براي اولين بار يك بادبان خورشيدي را در فضا مستقر كند.

مغاک گوزن رقصان

نوشته: کلیفورد سیماک
برگردان: شیرین سادات صفوی

مقدمه:

در سال ۱۹۸۱، زمانی که به یک سفر تحقیقاتی در ایالات متحده رفته بودم، یک آخر هفته به مینیاپولیس رفتم تا با کلیفورد دی. سیماک که با یک جلسه موافقت کرده بود، ملاقات کنم. تازه شروع به نوشتن کتابی در مورد داستان‌های او کرده بودم و آثار او جز محبوب‌ترین کتاب‌های علمی‌تخیلی من بود. رمان‌هایی مثل شهر و ایستگاه میانی، در دوران نوجوانی من را مجذوب خود کرده و "سیماک" را تبدیل به نامی کرده بودند که دائم در مجله‌ها و لیست ناشران به دنبالش می‌گشتم. اطلاعات مشابهی از کارهای او، ممکن بود باعث شود شما هم دنبال کتاب‌هایش باشید ...
منشا داستان زیر، مغاک گوزن رقصان، متفاوت است. منشا آن در کتاب غیر داستانی سیماک با نام «انسان ماقبل تاریخ: داستان ترقی انسان به تمدن (۱۹۷۱)» است که خود این کتاب، نتیجه‌ی سال‌ها اشتغال او در سمت ادیتور داستان‌های علمی مینیاپولیس تریبون است. نام یکی از فصل‌های این کتاب اولین نقاشی‌های جهان بود. غارنگاری‌هایی لاساکس[۱] و سایر نقاط پیرنه برای سیماک بسیار قابل توجه بودند و او دایم آن‌ها را در ذهنش مرور می‌کرد. نتیجه‌ی این افکار، همین داستان است، داستانی در مورد غاری پر از نقاشی و این که چطور اکتشاف آن غار، توسط کسی که از وجود نقاشی‌ها باخبر بوده مقدمه چینی می‌شود.
در مغاک گوزن رقصان، سیماک تمامی توانایی‌هایش را به رخ می‌کشد. در این داستان معما داریم، و توانایی تصویر سازیِ مکان‌ها. در واقع یک پازل ذهنی داریم. خلق استادانه‌ی شخصیت‌ها هست و آن احساس عمیقی که می‌گوید ارزش‌های سنتی بهترین‌ها هستند و ارزش حفظ شدن دارند. در انتهای داستان، بوید می‌توانست جامعه‌ی دانشمندان را با برملا کردنِ آن‌چه می‌دانست، حیرت زده کند. اما این کار را نمی‌کند. به او اعتماد شده و نمی‌خواهد ثابت کند ارزش اعتماد را نداشته. و در بازگشت، دوستش راز دیگری را با او در میان می‌گذارد، اما روی این راز می‌تواند مانور بدهد. تعجبی ندارد که این رمان، هوگو، نبویلا و لوکاس سال ۱۹۸۰ را برنده شده. اگر بخواهیم این داستان را با موسیقی مقایسه کنیم، برای من چیزی شبیه به آداجیو خواهد بود.

ادامه نوشته

استراق سمع برای یافتنی هوشمندان فرازمینی!

خبرآنلاین  

استفاده از نیروی گرانشی خورشید برای ارسال پیام‌های زمینی و تقویت پیام‌های ارسالی موجودات فرازمینی، تازه‌ترین ابتکاری است که فرانک درک، بنیان‌گذار پروژه جستجوی هوش فرازمینی مطرح کرده است.

فرانک درک، بنیان‌گذار جستجوی هوش فرازمینی، قصد دارد برای گسترش جستجوی موجودات هوشمند فضایی به 82 میلیارد کیلومتر دورتر از زمین سفر کند! در این نقطه از فضا، سیگنال‌های الکترومغناطیسی ارسالی از سیاراتی که در حال گردش به دور ستارگان خود هستند، تحت تاثیر نیروی گرانشی خورشید، تقویت می‌شوند و از این‌رو، آسان‌تر می‌توان آن‌ها را کشف کرد. به این شیوه، عدسی گرانشی گفته می‌شود.

 

 به گزارش نیوساینتیست، درک پیشنهاد داده که فضاپیماهایی به قصد شنود مکالمات موجودات فضایی به این مکان ارسال شوند، زیرا عملکرد تلسکوپ‌های روی زمین در این زمینه بسیار ضعیف است.

البته این ایده‌ای جدید یا بکری نیست؛ ولی به علت وجود فاصله زیاد هرگز عملی نشده است. مقصد مورد نظر درک، 550 برابر فاصله زمین تا خورشید است و با فناوری‌های امروزی، چند صد سال طول می‌کشد تا فضاپیمایی بتواند به این فاصله برسد. فضاپیمای ویجر که بیش‌از سی سال پیش به فضا پرتاب شدند، تازه به فاصله 100 واحد نجومی (هر واحد نجومی معادل فاصله زمین تا خورشید است) رسیده‌اند.

 

 

از عدسی‌های گرانشی هم‌چنین می‌توان برای ارسال علائم نیز استفاده کرد. بنابراین علائم می‌توانند تا فاصله‌های دورتری سفر کنند و تمدن‌های دوردست در کهکشان، شانس یافتن ما را بدست آورند!. به گفته درک، ممکن است تمدن‌های هوشمند با استفاده از این شیوه‌ها، شبکه اینترنتی میان‌کهکشانی تولید کرده و تنها در انتظار برقراری ارتباط ما باشند.

 

سایت دانلود کتابهای نجوم و علمی

1.سایت دانلود کتاب نجوم رایگان  (دقت کنید چون کتابهای قدیمی هم هستند)

2.سایت دانلود کتابهای علمی رایگان (به صورت تورنت باید این برنامه رو داشته باشینutorrent)

ایران

سازمان ملل متحد نظر سنجی بزرگی را در ارتباط با ثبت جهانی نوروز انجام داده است مبنی بر این که اگر یک میلیون نفر از ایران به سازمان ملل ایمیل بفرستند این روز به نام ایران ثبت خواهد شد اما اگر به اندازه کافی ایمل زده نشود این روز به نام افغانستان ثبت خواهد شد.از حق کشورتان دفاع کنید. لطفا اطلاع رسانی کنید. http://www.PetitionOnline.com/Norouz
تا الان حدود 600000 نفر فرستادند ,
شما هم از حق کشورتان دفاع کنید.

اروپا طرح موقعیت یاب گالیله را راه اندازی می کند .

اتحادیه اروپا اعلام کرده گالیله، سیستم موقعیت یاب ماهواره ای را که قرار است در این منطقه جایگزین سیستم جی پی اس آمریکا شود، در سال ۲۰۱۴ فعال خواهد کرد.

خدمات امداد رسانی اولین گروهی است که به این سیستم دسترسی خواهد داشت و به دنبال آنها سایر گروه های خدماتی خواهند توانست از گالیله استفاده کنند.

سیستم های موقعیت یاب ماهواره ای از فضا اشیای زمینی را ردیابی و مکان دقیق آنها را اعلام می کنند.این سیستم ها نقش حیاتی در سیستم های جهت یاب در خودروها و شبکه های مخابراتی ایفا می کند و استفاده نظامی نیز دارد.

مارک گریگوری، گزارشگر تکنولوژی در بی بی سی می گوید هزینه راه اندازی موقعیت یاب ماهواره ای گالیله فراتر از آن بوده است که پیش بینی می شده و همچنین بارها با تاخیر مواجه بوده است.

پیگیری این طرح دو سال پیش تقریبا متوقف شد. در ابتدا قرار بود هزینه آن توسط بخش خصوصی تامین شود اما تردید درباره عملی بودن آن و حتی این که خلق رقیبی برای جی پی اس تا چه حد منطقی است، باعث شد که تعقیب این طرح متزلزل شود.

نهایتا دولت های اتحادیه اروپا موافقت کردند هزینه این طرح را که بزرگترین طرح فضایی اروپاست، پرداخت کنند.کمیته اجرایی اتحادیه اروپا روز پنجشنبه (۷ ژانویه)، اولین قراردادهای این سیستم را، که گفته می شود کیفیت بهتری نسبت به جی پی اس آمریکا دارد، به کشورهای فرانسه، آلمان و اسپانیا اعطا کرد. ارزش سه قرارداد در مجموع یک میلیارد دلار است.

شرکت “OHB” آلمان برای این سیستم چهارده ماهواره می سازد و گروه فرانسوی آرین اسپیس از ماه اکتبر ۲۰۱۲، آنها را به فضا خواهد فرستاد.قراردادی کوچکتر برای تامین خدمات پشتیبانی به شرکتی در اسپانیا اعطا شده است.

در حال حاضر جی پی اس بازار سیستم های موقعیت یاب را قبضه کرده است اما اتحادیه اروپا می گوید زمانی که گالیله فعال شود دقیق تر خواهد بود و کاربران خواهند توانست مکان های مورد نظر خود را با اختلاف یک متر ردیابی کنند.

/آغاز به كار گام به گام «ماشين بيگ بنگ»/ شتابگر عظيم سرن تا سال ‌٢٠١٠ آماده بهره‌برداري كامل خواهد ش

دانشمند‌ان سازمان تحقيقات هسته‌اي اروپا (سرن) از راه‌اندازي مجدد شتابگر عظيم سرن پس از يك سال تاخير خبر دادند.

به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين ماشين 10 ميليارد دلاري كه بزرگترين و پيچيده‌ترين دستگاهي است كه بشر تاكنون ساخته است، بيش از يك سال پيش به دليل نقص فني در همان ابتدا شروع كار خود از كار افتاد و تعمير و راه‌اندازي مجدد آن تاكنون به طول انجاميده است.

جمعه شب، دانشمند‌ان اروپايي اعلام كردند كه در بزرگترين دستگاه شبيه ساز پديده انفجار بزرگ كه با هدف بررسي دقيق برخوردهاي اتميك ابداع شده است، چرخش پرتوهاي پروتوني از سر گرفته شد.

شتابگر بزرگ هادرون بر اثر يك نقص الكتريكي ساده به شدت آسيب ديده بود.

دانشمند‌ان مي‌گويند: گردش دوباره اين پرتو گام مهمي در جهت پيشرفت اين آزمايش است .

سازمان تحقيقات هسته‌يي اروپا راه‌اندازي مجدد اين شتابگر را مرحله به مرحله آغاز كرده است تا در عين پيش بردن آزمايشات علمي جديد از بروز مشكلات بيشتر جلوگيري شود.

سخنگوي اين سازمان اعلام كرد: پيشرفت در راه‌اندازي مجدد اين دستگاه عظيم سريع‌تر از پيش‌بيني‌هاي ما بوده است.

دانشمند‌ان اميدوارند شتابگر از ابتداي سال 2010 (يكي، دو ماه ديگر) كار خود را به طور كامل آغاز كند.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1443222

آيا ذرات بنيادي، " نوترينوها " جرم دارند؟

آيا ذرات بنيادي، " نوترينوها " جرم دارند؟ 
آيا ذرات بنيادي نوترينو ها جرم دارند؟ با توجه به آزمايشات قبلي ما، بله. ولي چقدر؟

يك نتيجه ي تعجب برانگيز پيشنهاد شده است كه مطابق آن چه ما فكر مي كرديم نيست.
نوترينو ها مانند فوتون ها، بدون جرم تصور مي شدند كه با سرعت نور در حال حركت اند. 


در چند سال گذشته با مطالعه بر روي نوترينوهاي منتشر شده توسط خورشيد يا ايجاد شده توسط اشعه هاي كيهاني در اتمسفر زمين، فيزيكدانان متوجه شدند كه نوترينوها داراي جرمي بسيار كم ولي غير صفر هستند كه تقريبا 1ميليون بار از يك الكترون كوچك ترند. اين مقدارها با بررسي انرژي هاي جابه جا شده در واكنش هاي بين ذرات شناخته شده به دست مي آيند. در مقالات فيزيك مدرن كلپدر-كلينگروتائوسKlapdor-Kleingrothaus و همكارانش ادعا مي كنند كه موفق به ديدن يك نوع جديد از تضيف هسته اي شده اند.

ادامه نوشته

كشف بخشي از نخستين كهكشان‌هاي شكل گرفته در كائنات

دانشمند‌ان علم نجوم در يك پژوهش جديد بخشي از نخستين و ابتدايي‌ترين كهكشان‌هاي شكل گرفته در كائنات را كشف كردند.

 اين محققان 22 كهكشان اوليه را شناسايي كرده‌اند كه در شكل گيري كائنات نقش داشته‌اند.

پژوهشگران مي‌گويند اين گروه از كهكشان‌هاي تازه كشف شده و ديگر كهكشان‌ها كه بازمانده دوران كودكي كائنات هستند به دانشمند‌ان كمك مي‌كند، ديد عميق‌تر و درك بهتري از شرايط حاكم بر سالهاي اوليه حيات كائناتي به دست بياورند.

با پيشرفت‌هاي فن‌آوري كه اخيرا صورت گرفته اخترشناسان توانسته اند اطلاعات و مشاهدات بيشتري نسبت به گذشته‌هاي دور كائنات و كهكشان‌ها كسب كنند.

به گفته پژوهشگران، آنچه همواره مورد سوال دانشمند‌ان بوده است، زمان واقعي شكل گيري و آغاز حيات كائنات است و اين كه چه هنگام اولين ستاره‌ها و كهكشانها شكل گرفته‌اند تا عالم را به وجود آورند.

در پژوهش اخير دانشمند‌ان در تلاش براي پاسخ به اين سوال با استفاده از يك تكنيك خاص برخي از ابتدايي‌ترين كهكشان‌هاي دور دست را كشف كرده‌اند تا شايد با مطالعه بيشتر روي آنها به بخش از سوالات علمي در اين زمينه پاسخ دهند.

http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1435777