تلاش دانشمندان براي تعيين ماهيت شبه ابرنواختر عجيب شناسايي شده
يك گروه جستجوگر ابرنواخترهاي دوردست، در بررسي جهان آغازين به موجود عجيبي مشابه ابرنواختر برخورد كردهاند كه بههيچ يك از ابرنواخترهاي شناختهشده شباهتي ندارد!
به گزارش سرويس «علمي» ايسنا، اين جسم كه اسفندماه سال گذشته در صورت فلكي عوا كشف شد، در نگاه اول شبيه به يك ابرنواختر معمولي است؛ اما درخشندگي اين شبهابرنواختر مدت بيشتري طول كشيده و طيف بدستآمده از آن كاملا غيرمعمول است.
تصاوير دوربين پيشرفته نقشهبرداري تلسكوپ فضايي هابل نشان دادهاست يكصد روز طول كشيده تا اين جسم به بيشينه درخشندگي خود برسد؛ در حالي كه در يك ابرنواختر معمولي فاصله زماني بين انفجار و بيشينه درخشندگي تنها ٢٠ روز است.
هابل پيشاز آن يكبار در هفته دوم بهمنماه اين نقطه از آسمان را رصد كرده بود، اما چيز خاصي ثبت نكرد. اين بدان معني است كه اين جسم در طول سه هفته دويست بار پرنورتر شده است.
تصاويري كه به تازگي از اين ناحيه گرفته شده، نشان ميدهد اين شبه ابرنواختر به تازگي روند كم نور شدن خود را آغاز كردهاست؛ اما اين تنها خاصيتش نيست.
طيف به دستآمده از آن با هيچ يك از اجرام نسبتا دور فهرست نقشهبرداري سراسري آسمان اسلون همخواني ندارد و رنگش هم از زمان كشف تاكنون تغييري نكردهاست؛ اين درحالي است كه پس از انفجار ابرنواخترهاي معمولي، دما به سرعت تغيير ميكند و درنتيجه رنگ ابرنواخترها هم تغيير مي كند.
انتقالبهسرخ محاسبهشده براي اين جسم كه ميتواند فاصلهاش را مشخص كند، دقت مناسبي ندارد و اخترشناسان حتي شك دارند كه اين جسم بيرون كهكشانمان قرار گرفتهباشد، هر چند كه درون كهكشان هم جسمي را با اين رفتارنميشناسند.
از سوي ديگر، صورت فلكي عوا بهدور از صفحه كهكشان راهشيري قرار دارد و بسيار خالي است.اگر قويترين خطوط طيفي اين جسم را خطوط جذبي كلسيم درنظر بگيريم، انتقالبهسرخ آن ٥٤/٠ خواهدشد كه معادل با فاصله ٥/٥ ميليارد سالنوري است. اما اين جسم يكقدر روشنتر از درخشانترين ابرنواخترهاي اين فاصله است.
هيچ نشانهاي هم از وجود كهكشان ميزبان در آن ناحيه ديده نميشود. حدسهاي اخترشناسان هم نميتواند تمام خصوصيات مشاهدهشده را ارضا كند. اين جسم نه يك ستارهاست، نه يك ابرنواختر و نه يك اختروش.
آيا اين جسم در فاصله بسيار دوري از ما قرار دارد؟ اگر چنين بود، انبساط عالم سبب ميشد انفجار ابرنواختري به شكل نسبيتي كشيده شود و بدينترتيب، رويداد بيستروزه يك ابرنواختر معمولي ميتوانست به شكل يك رويداد يك صدروزه با انتقالبهسرخ ٤ ديدهشود؛ يعني ابرنواختر در فاصله دوازدهميليارد سالنوري از ما قرار دارد و تنها يك و نيم ميليارد سال پساز مهبانگ منفجر شدهاست؛ اما مشكل اينجا است كه ستارگان جهان يك و نيم ميليارد ساله عناصر سنگين بسيار اندكي داشتهاند و به شيوه ديگري منفجر ميشدند و اين تازه غير از درخشندگي بسيار بالاي اين ابرنواختر است.
به نوشته پارساسكاي، تنها اميد گروه اخترشناسان دانشگاه كاليفرنيا در بركلي اين است كه بتوانند دادههاي جديدتري بدست آورند.
اين شبهابرنواختر تا دو ماه ونيم ديگر از زمين ديده ميشود و اين، تنها فرصتياست كه براي بررسي اين ابرنواختر با ابزارهاي مختلف باقي مانده است.
اين گروه توانستهاست براي هفته آينده وقت رصد با يك تلسكوپ بزرگ را بدست آورد.
آنها اميدوارند درطول اين مدت، طيف اين جرم تحول پيدا كرده باشد و نشانههاي آشنايي در آن پيدا شود.
بدستآوردن طيف غيرمرئي اين جرم هم ميتواند در شناسايي اين جرم بسيار موثر باشد.
منبع:isna.ir
من فرهاد از علاقمندان به نجوم هستم.